اطلاعات عمومی خودرو

ترمز ABS چیست؟

سیستم ترمز ضد قفل یا ABS یکی از مهمترین معیارهای استاندارد خودرو در جهان محسوب می شود و عدم وجود این تکنولوژی به نوعی با آمار تصادف و عواقب ناشی از آن در ارتباط است. مهمترین ویژگی این سیستم فرمان پذیری ماشین است یعنی در خودروهایی که فاقد این سیستم هستند در هنگام ترمزهای شدید چرخ ها قفل شده و خودرو به یک سمت منحرف می شود و در نتیجه کنترل فرمان برای راننده سخت و در اغلب موارد غیر ممکن می گردد. به عبارت دیگر در چنین شرایطی اگر راننده فرمان را به سمتی بچرخاند هیچ تاثیری در کنترل خودرو نداشته و خودرو به سمت دلخواه می رود. اما در خودروهایی که مجهز به سیستم ترمز ABS هستند در هنگام ترمز چرخ ها قفل  نمی شوند و فرمان به طور کامل در اختیار راننده است. در نتیجه راننده می تواند در زمانی که فاصله خودرو خود با خودروی جلویی کافی نیست در حین ترمز از فرمان پذیری  خودرو استفاده کرده و تغییر مسیر دهد. ویژگی مهم دیگر این سیستم، نقش حیاتی آن در جلوگیری از انحراف یا چرخش خودرو در زمان ترمز شدید در جاده های لغزنده است. در چنین شرایطی به دلیل اینکه چرخ ها در هنگام ترمز خودرو قفل نمی شوند خودرو در حالت تعادل باقی می ماند اما خودرو های فاقد ABS در زمینهای لغزنده پس از ترمز شدید به یک سمت منحرف شده و یا خودرو شروع به چرخش می کند. شکل زیر به خوبی بیانگر تاثیر وجود سیستم ترمز ضد قفل در کنترل خودرو و در شرایط بحرانی می باشد:

 مکانیزم عملکرد سیستم ترمز  ABS به گونه ای است که در ابتدا حسگرهای سرعت با تشخیص سرعتِ چرخها اطلاعات لازم را به شکل سیگنال به واحد کنترل الکترونیکی (ECU) ترمز  ABSارسال می کنند. واحد کنترل الکترونیکی نیز بر مبنای تغییرات سرعت چرخ ها با انجام یک سری محاسبات وضعیت چرخها را بدست آورده و بر اساس آن به عملگرهای سیستم فرمان می دهد که فشار بهینه و لازم را به هر کدام از ترمزهای روی چرخ ها اعمال کنند. متعاقب آن، واحدهای فشار هیدرولیک ترمز بر اساس فرمانی که از ECU می گیرند فشار هیدرولیک را کاهش یا افزایش داده و یا ثابت نگه می دارند و نهایتاً برای جلوگیری از قفل شدن چرخ ها نرخ لغزش مطلوب در زمان ترمز گیری که ۱۰ تا ۳۰ درصد می باشد ایجاد شده و فرمان پذیری خودرو تا حد زیادی حفظ می شود.

چرا باید همواره میزان باد تایر ها را تنظیم کرد؟
فشار باد مناسب قدرت تایر را در برابرنیروی وزن و شرایط مختلف رانندگی مانند ترمز کردن، شتاب گرفتن و غیره بیشتر می کند. بهترین وضعیت تایر با فشار باد مناسب مهیا می شود، بنابراین باید حداقل هر دو هفته یکبار فشار باد تایرها را تنظیم نمود.

اگر فشار باد خیلی زیاد باشد معایب زیر ظاهرمی شوند:
• باریک شدن سطح تماس و کاهش قابلیت های تایر و پایداری آن
• سلب آرامش و راحتی در رانندگی
• ساییده شدن بیش از حد قسمت میانی
• قابلیت جذب نیرو های وارده از جاده به لایه های میانی از بین می رود و با کم شدن استقامت آنها در برابر نیروها آسیب پذیریشان زیاد می شود.
• به دلیل تجمع نیروها در مرکز آج ها لایه های لاستیکی در زمان گرم شدن تمایل زیادی به جدا شدن دارند.
اگرفشار باد کم باشد معایب زیرظاهر می شوند:
• زیاد شدن مصرف سوخت به دلیل افزایش سطح تماس با جاده
• اگر چرخ های جلو کم باد باشند فرمان سفت و یا به یک سمت کشیده می شود
• ساییده شدن سریع تر و بیشتر قسمت بیرونی آج ها
• در زمان حرکت به دلیل تغییر شکل زیاد در منطقه تماس با جاده حرارت فوق العاده بالا می رود و امکان جداشدن لایه ها بیشتر میشود که این مساله خطرات زیادی در پی دارد
• موج دار شدن و بالا رفتن حرارت در سرعت های بالا
• له شدن تیوپبین رینگ و حلقه داخلی تایر
چند نکته:
• برای حرکت در بزرگراه ها و با سرعت بالا فشار باد را طبق سفارش کارخانه بیشتر کنید.
• خودرویی که بار سنگین حمل می کند دقیقا شرایط تایرکم باد را دارد.
• توجه داشته باشید که فشار صحیح باد لاستیک فقط حین متوقف بودن خودرو به مدت ۳ ساعت یا پس از رانندگی حداکثر به میزان  ۵/۱ کیلومتر قابل اندازه گیری است چرا که با افزایش حرارت فشار نیز افزایش می یابد. تابش نور خورشید در زمان پارک طولانی نیز چنین حالتی ایجاد میکند.
• هیچگاه این اضافه فشار را در زمان گرم بودن تایر خارج نکنید زیرا هنگام خنک شدن تایر دچار کمبود وزن می شود.
• بعد از تنظیم باد در پوش “والو”را با دقت ببندید.
• تنها به چشم خود برای تنظیم باد اعتماد نکنید.
• حتما به فشار استاندارد داده شده توسط کارخانه سازنده توجه کنید
• همواره فشار باد تایر زاپاس را بیشتر از حداکثر فشار داده توسط کارخانه سازنده تنظیم کنید.
شکل زیر بیانگر فشار باد استاندارد چرخ های خودرو می باشد:

 

نقش باتری در خودرو چیست؟
هدف اولیه استفاده از باتری استارت زدن، تثبیت انرژی و تهیه نیروی کافی برای جرقه زدن، روشنایی و دیگر مصرف کننده هایی است که به مقدار انرژی بیشتر از ظرفیت سیستم شارژ نیازمندند . برای مثال در موقعی که موتور کار نمی کند باتری اتومبیل توان الکتریکی سیستم را در موقعی که سیستم شارژ فعال نیست فراهم می کند.
عمر یک باتری به ریزش مواد فعال صفحات آن در اثر انقباض و انبساط این صفحات که در طول فرآیند شارژ و دشارژ اتفاق می افتد بستگی دارد. دشارژ عمیق، گرما و لرزش مراحل تخریب آن را تسریع می کنند و عاقبت رسوب تشکیل می شود که سبب اتصال کوتاه خواهد شد. علت اصلی دیگری که باعث تخریب باتری ها می شود سولفاته شدن آنهاست.  هنگامی که باتری ها به صورت دشارژ انبار شوند یا برای بیشتر از ۶ ماه انبار شوند سولفات سرب صفحات را سخت و چگال می کند و توانایی شارژ شدن باتری کاهش می یابد و یا به طور کلی از بین می رود و مواد فعال صفحات، دیگر قابلیت تحمل جریان دشارژ را ندارند و باتری از کار خواهد افتاد. دشارژ عمیق باتریها معمولاً در زمان های نامناسب اتفاق می افتد، برای مثال بعد از روشن کردن خودرو (Jump start)  توسط اتصال باتری به باتری احتمال وقوع آن بیشتر است.
بهترین راه جهت افزایش طول عمر باتری مراقبت مستمر از باتری و موتور می باشد.  در آب و هوای سرد برای افزایش عمر باتری، باتری را کاملاً شارژ و موتور را گرم نگاه دارید.  در آب و هوای گرم و در طول تابستان، باید سطح الکترولیت را مرتباً بررسی کرد و آب باتری را به سطح لازم رساند.  این مطلب ناشی از دمای زیاد داخل موتور است . امروزه استفاده از محافظ گرما در باتری ها رایج تر شده و تولید کنندگان خودرو توسط آن، باتری را از دمای بالای داخل موتور محافظت می کنند.  آب کاهش یافته باتری را اضافه کنید.  هرگز اسید یا آب آلوده اضافه نکنید و بیش از اندازه آن را از آب مقطر پر نکنید.

دانستنی های مربوط به روغن موتور:
چرا روغن موتور باید تعویض شود ؟
روغن از زمان شروع بکار موتور در معرض اکسیده شدن و تجزیه حرارتی قرار گرفته و روغن پایه آن آلوده شده و از کیفیت آن کاسته می شود وهمچنین مواد افزودنی استاندارد آن نظیر مواد افزودنی پاک کننده نیز، مصرف می شوند . در این حالت خاصیت روانکاری ، پاک کننده و جذب ذرات معلق و ناخالصی ها ، کاهش می یابد .

آیا سیاه شدن روغن موتور نشاندهنده زمان مناسب تعویض روغن است ؟
این تصور که سیاه شدن روغن نشانه خراب شدن وعدم کیفیت آن می باشد ، صحیح نمی باشد . اگر در دستگاه یا موتور خودرو روغن پس از مدتی تغییر رنگ ندهند و اصطلاحا” سیاه نشود ، می باید در اسرع وقت آن را تعویض نمود زیرا ، سیاه شدن شدن روغن به علت خاصیت پاک کنندگی دوده ناشی از احتراق و جذب ذرات معلق و ناخالصی روغن موتور می باشد . در غیر این صورت ، ذرات ناخالصی و دوده بر روی قطعات متحرک موتور رسوب کرده و ‌باعث جلوگیری از انتقال حرارت ، ساییدگی زودرس قطعات ، روغن سوزی و کاهش راندمان و توان موتور می شود .

عوامل موثر در مدت زمان کارکرد و تعویض روغن موتور :
شرایط کاری موتور مانند : رانندگی با سرعت بالا، رانندگی با بار بیش از حد استاندارد در جاده هایی با شیب زیاد ، در جا کارکردن زیاد موتور در ترافیک های سنگین ، رانندگی با سرعت بالا در هوای سرد قبل از گرم شدن روغن موتور، خاموش و روشن نمودن موتور به دفعات زیاد در هوای سرد و رانندگی در جاده های خاکی و گرد و غبار به مدت طولانی
کیفیت احتراق موتور ( تنظیم به موقع موتور و رفع ایرادات برقی و سوخت رسانی )
کیفیت روغن موتور و سوخت مصرفی
کیفیت فیلتر های هوا و روغن و تعویض به موقع آنها

نوع و کیفیت سوخت مصرفی چه تاثیری در تعویض روغن دارد ؟
سربی که برای بهسوزی به بنزین اضافه می شد، پس از ورود به روغن موتور باعث اکسیده شدن سریعتر روغن و افت کیفیت روغن می گردید که خوشبختانه در حال حاضر حذف شده است . بنزین با اکتان پایین به دلیل ایجاد احتراق ناقص و اضافه نمودن دوده به روغن می شود که این موضوع نیز با کاهش خاصیت روانکاری روغن می شود . استفاده از بنزین های سوپر متناسب با تکنولوژی موتور ، این مشکل را تا حدودی بر طرف می کند .

آیا نوع روغن در مدت زمان تعویض آن ، موثر می باشد؟
با پیشرفت تکنولوژی ساخت موتورها ، شرایط کارکرد موتور از لحاظ افزایش دور ، نسبت تراکم بالا ، دمای احتراق بیشتر ، فشار زیادتر به یاتاقانهای ثابت و متحرک بیشتر شده است . لذا در این راستا سازندگان روغن موتور را براین داشته است تا روغن هایی متناسب با تکنولوژی موتورها یا زمان تعویض بیشتر تولید نمایند . امروزه با توجه به استاندارد های زیست محیطی، تبخیر و کاهش سطح روغن موتور محدود شده است و سرریز روغن به منظور تامین کسری روغن موتور کاهش یافته است .
از آنجا که در بازار انواع روغن ها با درجات و کیفیتهای مختلف موجود می باشد ، پیشنهاد می شود با رجوع به دستور العمل کارخانه سازنده خودرو ، نسبت به استفاده از روغن توصیه شده و تعویض به موقع آن با توجه به نکات بیان شده ، اقدام نمایید .

انتخاب روغن مناسب ، تضمین کننده عمر طولانی و راندمان بالای موتور:
برای انتخاب یک روغن موتور خوب ، عوامل و پارامترهای مختلفی باید مد نظر قرار گیرد. یک روغن موتور مرغوب ،‌دارای گرانروی مناسب و ضریب اصطکاک بسیار پایین بوده و توانایی روانکاری بخش های مختلف و قطعات متحرک موتور را داراست . ضمنا” روغن موتور علاوه بر سازگاری با ترکیبات پلیمری موجود، باید دارای اثرات بازدارندگی خوبی در مقابل زنگ زدگی ،‌ خوردگی، ‌اکسیداسیون و سایش باشد . وظایف روغن موتور به طور کلی شامل موارد زیر می باشد :
کاهش اصطکاک قطعات متحرک موتور
کاهش سایش قطعات موتور
خنک نمودن قطعات داخلی موتور
تمیز نگهداشتن قطعات داخل موتور از دوده و ترکیبات حاصل از تجزیه روغن و رسوبات بین قطعات
آب بندی کامل بین سیلندر و پیستون
محافظت قطعات موتور در مقابل خوردگی
کارکرد بهینه قطعات متحرک موتور در دماهای مختلف

پایه گرانروی روغن:
ویسکوزیته یا گرانروی ، مقاومت سیال در مقابل جاری شدن است . از لحاظ گرانروی ، روغن به دو بخش تقسیم می شود:
الف : روغن های تک درجه ای Mono Grade
ب : روغن های چند درجه ای یا چهار فصل Multi Grade
امروزه استفاده از روغن های تک درجه ای مانند ۳۰ یا ۴۰ ، در موتورها توصیه نمی شود و روغن های چند درجه ای (‌چهار فصل ) ،‌کاربرد بیشتری دارند . این روغن ها مطابق طبقه بندی SAE ( انجمن مهندسی خودرو ) ، به صورت زیر تعریف می شوند :
۲۰ W 50, 10 W 40 . عدد قبل از W نشان دهنده گرانروی روغن موتور در دمای پایین بوده و هرچه این عدد کمتر باشد ، قابلیت استفاده در دمای پایین تر را دارا است . عدد بعد از W ، نشان دهنده گرانروی در دمای بالا بوده و هرچه این عدد بزرگتر باشد ، روغن در دمای بالاتر چسبنده تر و سفت تر خواهد بود .
مهمترین و با اهمیت ترین خاصیت روغن ، حضور آن ازلحظه استارت تا خاموش شدن موتور به صورت بی وقفه است . به نحوی که با تمامی قطعات متحرک و ثابت درتماس باشد . لذا ویسکوزیته روغن بایستی به گونه ای انتخاب شود که بهترین حالت روانکاری را در کمترین زمان ، محقق سازد . ضمن اینکه خودرو در حالت سرد به راحتی استارت خورده و بدین ترتیب عمر باتری و استارت طولانی تر شود .

مشخصات روغن :
انستیتو نفتی آمریکا API برای طبقه بندی روغن ها بر حسب کیفیت و فناوری ساخت آنها کد بندی خاصی ابداع نموده است . حرف اول ، معرف نوع موتور محل مصرف ( حرف C برای خودروهای دیزلی و حرف S برای برای خودروهای بنزینی )‌و حرف دوم، نشان دهنده سطح کیفیت روغن خواهد بود . به این مفهوم که حرف A پایین ترین سطح کارایی را نشان می دهد و با بالا رفتن حروف سطح کارایی نیز افزایش خواهد یافت . مانند SG , SJ , SL , SM ,… سطوح کارایی بالاتر ، نشان از میزان افزودنی های بیشتر در روغن بوده و در تست آزمایشگاهی و عملکردی ، شرایط حادتری را تحمل می کنند . افزودنی های مختلف، مقاومت روغن را برای شرایط سخت حرارت و فشار زیاد موتور بهینه می کنند .
روغن های توصیه شده توسط شرکت های سازنده خودرو دارای خواص لازم بوده و نبایستی افزودنی های متفرقه موجود در بازار را به آن اضافه نمود . زیرا موجب اختلال در عملکرد و خواصی که از ابتدا در روغن وجود دارد می شوند .

نکات مهم :
سیاه نشدن روغن در حین کارکرد ، نشانه مرغوبیت آن نیست بلکه به این معناست که روغن قابیت جذب ذرات اسیدی و ناخالصی را نداشته است.
از ترکیب چند روغن با یکدیگر و مصرف همزمان آنها درموتور خودداری نمایید .

چراغ های اخطاری روی آمپر خودرو چیستند و چه مفهومی دارند؟
چراغ های روی آمپر خودرو از نظر رنگ نور به چند گروه تقسیم می شوند و هرگروه معنی خاص خود را دارد. رنگ قرمز یعنی خودرو دچار مشکل جدی شده و احتیاط یا توقف الزامی است، رنگ زرد یا نارنجی یعنی هر چه زودتر به تعمیرگاه یا نمایندگی مجاز مراجعه کنید و رنگ سبز و آبی به راننده آگاهی می دهد که سیستم در حال کار کردن است. در این بین خودروهایی که از تجهیزات مدرن و پیشترفته تری برخوردارند ممکن است با علائم بیشتری به راننده آگاهی دهند.
به طور عمومی در صفحه نمایش جلوی داشبورد، چراغ هایی همچون چراغ اخطار بستن کمربند ایمنی، اخطار غیرفعال بودن کیسه هوای سرنشین، کیسه های هوا، نشانگر مه شکن جلو، ترمز ضد قفل، عیب یاب موتور، فعال بودن نور بالا، نشانگر درجه حرارت روغن موتور، چراغ اخطار خطر مرکزی، چراغ اخطار کمبود سوخت، میزان سوخت و… نصب شده که روشن بودن هرکدام نشانه ای از خطر پیش روی راننده است و در ادامه چند مورد از مهمترین آنها توضیح داده می شود.
چراغ عیب یاب موتور (CHECK):


روشن شدن این چراغ به معنای نقص در سیستم مدیریت موتور ، سنسورها و عملگرها  است .به طور خلاصه با روشن شدن این چراغ ،واحد کنترل موتور به راننده هشدار می دهد که در سیستم نقص فنی به وجود آمده است و راننده باید سریعا جهت رفع عیب به عاملیت مراجعه کند. نقص فنی که باعث روشن شدن این چراغ می شود عبارت است از:
۱٫ اطلاعات غلط از کلیه سنسورها که باعث ایجاد نا هماهنگی در سیستم می شود
۲٫ وقتی عملگرها دستورات واحد کنترل را به درستی انجام ندهند ،برای مثال وقتی انژکتور ها عمل پاشش را به خوبی انجام ندهند ازطرف واحد کنترل قابل فهم است و چراغ چک را روشن می کند .
چراغ اخطار مرکزی (STOP):


کارشناسان فنی معتقدند هنگامی که موتور روشن است، در صورت چشمک زدن این چراغ، توقف الزامی است، چرا که این چراغ با چراغ های روغن موتور، سیستم خنک کننده، ترمز دستی، پایین بودن سطح روغن ترمز و اشکال در سیستم الکتریکی ترمز مرتبط است.گاهی اوقات نیز روشن شدن این چراغ به این معنا است که موتور بیش از حد داغ شده که در این صورت باید خودرو را به کنار جاده بکشید و کمک بخواهید یا ممکن است تسمه پاره شده باشد که باید قبل از استارت تعویض شود.
چراغ روغن:


روشن شدن این چراغ با علامت یک روغن دان مشخص می شود. این در حالی است که این چراغ با چراغ خطر مرکزی در ارتباط است و به محض روشن شدن باید خودرو را متوقف کرد. این اخطار بیانگر کافی نبودن فشار روغن یا دمای بیش از حد بالای روغن است. باید ابتدا سطح روغن را بررسی کنید، چرا که ناکافی بودن سطح روغن خسارت جدی به موتور وارد می کند.

 

چراغ ترمز:


هنگامی که ترمز دستی را می کشید این چراغ روشن می ماند، اما روشن ماندن آن پس از خواباندن ترمز دستی ممکن است به علت کم کردن روغن ترمز باشد. این نکته را باید مد نظر داشته باشید که اگر روشن شدن این چراغ با روشن شدن چراغ اخطار مرکزی همراه باشد، توقف الزامی است.

 

 

چراغ اخطار ABS:


با هر بار باز شدن سوئیچ، این چراغ به مدت چند ثانیه روشن می ماند، اما اگر چراغ همواره روشن بماند یا در سرعت بیش از ۱۲ کیلومتر روشن شود، نشانگر اشکال در سیستم ای بی اس است.

 

چراغ اخطار شارژ باطری:


روشن شدن این چراغ به شما هشدار می دهد که در سیستم برقی خودروی شما اشکالی به وجود آمده است. این چراغ همچنین نشانگر آن است که دینام خراب شده و پارگی یا شل شدن تسمه دینام را یادآوری می کند.

 

چراغ کمربند ایمنی:


بعد از بازشدن سوئیچ این چراغ زمانی روشن می شود که راننده کمربند را نبسته باشد. بالاتر از سرعت ۲۰ کیلومتر چراغ اخطار به مدت دو دقیقه چشمک می زند. این چراغ تا زمانی که راننده کمربندش را نبندد روشن می ماند.

 

چراغ اخطار بنزین:


اولین باری که این چراغ روشن می شود حداقل تا ۵۰ کیلومتر بنزین خواهید داشت اما به طور کلی این چراغ وقتی روشن می ماند که سطح سوخت خیلی پایین باشد (معمولاً در حدود ۵ لیتر)

علائم و نشانه های روی تایر خودرو

بی شک یکی از مهمترین پارامترهای خودرو انتخاب تایر مناسب برای آن است. نوع تایر ممکن است در اتوبان‌ها و جاده‌های شهری متفاوت باشد. مشخصات هر تایر روی دیواره بیرونی هر تایر و به شکل اعداد و کدهایی درج شده است که در حقیقت شناسنامه تایر خودرو هستند و هرکدام معرف یکی از پارامترهای آن می باشند. در ادامه به شرح برخی از مهمترین آنها می پردازیم.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

الف) اندازه تایر

اندازه تایر خودرو با علائمی همچون P185/75R14 نشان داده می‌شود و مفهوم آن بدین صورت تفسیر می گردد:

P = تایر خودروی شخصی (Passenger)

185= پهنا (عرض) تایر (برحسب میلی­متر)

۷۵= نسبت ارتفاع دیواره لاستیک به پهنای آن یا ضریب منظری تایر (برحسب درصد)

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

R = رادیال (تایر از نوع رادیال یا سیمی)

۱۴= قطر رینگ (بر حسب اینچ)

ب)رده بار (حد بارگذاری)

این عدد نماینده حداکثر وزنی است که تایر در هنگامی که حداکثر مقدار مجاز فشار را داشته ‌باشد می‌تواند تحمل کند، و بین صفر تا ۲۷۹ متغیر است. برای خودروهای شخصی، عدد حد بارگذاری بین ۷۵ تا ۱۰۵ است.برای مثال، حد بارگذاری برای خودروی جیلی امگرند سون، ۹۳ و معادل ۶۵۰ کیلوگرم بار است، یعنی این تایر هنگامی که حداکثر فشار باد مجاز را دارد، حداکثر ۶۵۰ کیلوگرم را می‌تواند حمل کند. توجه داشته باشید هرگز تایری را که حد بارگذاری آن کمتر از میزان توصیه­شده از سوی سازنده خودروست، روی رینگ نصب نکنید.

ج) حداکثر سرعت قابل­تحمل (درجه سرعت)

حداکثر سرعتی که تایر می‌تواند تحمل کند، با یک حرف از A تا Z بیان می‌شود.برای مثال روی جداره تایر خودروی جیلی امگرند سون، نماد V برای سرعت درج شده که نشان می­دهد هنگامی که تایر دارای فشار بار و بارگذاری مناسب است، حداکثر توان حرکت ۲۴۰ کیلومتر در ساعت را داراست. واضح است اگر تایری تحت تأثیر حداکثر سرعت واقع شود اما فشار باد آن تنظیم نباشد و یا اضافه بار روی آن را اعمال شود، آسیب می بیند و یا ممکن است بترکد.

د) تاریخ ساخت تایر

کلیه تایر‌ها دارای تاریخ ساخت روی جداره خود هستند که با چهار رقم انتهایی سلسله اعداد و حروف بعد از محل درج عبارت “DOT” نشان داده می­شوند. دو عدد اول نشان­دهنده هفته ساخت و دو رقم بعد سال ساخت تایر هستند. برای مثال عدد “۱۶۰۴″ نشان می‌دهد این تایر در هفته شانزدهم سال ۲۰۰۴ میلادی تولید شده است. امروزه همراه تایر‌های نو خارجی، یک کارت دریافت می‌کنند که پس از وارد کردن مشخصات باید به آدرس شرکت سازنده پست شود یا تایر را از طریق اینترنت، ثبت می­کنند تا هرگونه کار­کرد نامناسب بعداً قابل پیگیری باشد.

ه) ترکیبات سازنده تایر

این بخش، مواد سازنده تایر را توضیح می‌دهد. به عنوان مثال :

۲ + POLYESTER 2 + NYLON 1 PLIES: TREAD STEEL

یعنی رویه تایر مرکب از دو رویه پلی‌استری همراه یک رویه نایلونی و دو لایه سیم فولادی است.

و) حداکثر فشار باد و بار تحمیلی به تایر

عددی که در مقابل عبارت “Maximum Pressure” روی تایر درج می­شود، مربوط به فشار بادی است که باید در زمانی که می خواهید حداکثر بار قابل تحمل را روی آن تحمیل کنید داشته باشد. توجه داشته باشید که این عدد، مقدار فشار باد توصیه شده برای استفاده نرمال نیست. مقدار توصیه شده فشار باد تایرها روی یک پلاک که معمولاً در لبه داخلی یکی از دو درجلو نصب می‌شود، نوشته شده است. اگر آن را نیافتید، به دفترچه راهنمای خودرو مراجعه کنید.